آدم و حوا |

«در مسیر زاینده‌رود» بی‌شک، اثری غبطه‌برانگیز و رشک‌آور است. حسن فتحی بعد از مجموعه‌های مهم تلویزیونی «شب دهم»، « پهلوانان نمی‌میرند»، « میوه ممنوعه»، «مدار صفر درجه» و «اشک‌ها و لبخندها» توانسته باز هم از خودش بهتر باشد. فتحی در نقش کارگردان، موفق به ارائه‌ کاری درخور توجه شده است که از سکانس آغازین تا به همین روزها که به سکانس پایانی آن نزدیک می‌شویم، مخاطب عام و خاص را به دنبال کردن کارش علاقه‌مند کرده است. مشاهده ادامه مطلب » در مسیر یک اثرغبطه‌برانگیز

محمد هاشم اکبریانی بود که یکی دوهفته پیش زنگ زد برای داستان خوانی در نشست عصر روشن. خبرهای مربوط به نشست های عصر روشن را دنبال می کردم و همین مرا سرذوق آورد ازاین که دعوت می شوم برای داستان خوانی. پنج شنبه ها روز تعطیل ما جماعت روزنامه نگار است. اصلا دوست ندارم پنچ شنبه ها بی خیال زندگی ادبی و مطبوعاتی ام. اختصاص دارد تماما به خانواده. بچه ها دمغ بودند که داشتم می روم نشست مشاهده ادامه مطلب » «صبرایوب» خوانی در عصر روشن

کتاب رمان «سایه‌اش دیگر زمین را سیاه نخواهد کرد» نوشته‌ی حسین نوش‌آذر نقد می‌شود. به گزارش بخش کتاب خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)،‌ نشست نقد این رمان ساعت ۱۷ روز یکشنبه (هفتم شهریورماه) با حضور مشیت علایی، حسن محمودی و الاهه دهنوی برگزار می‌شود. این جلسه نخستین جلسه از سلسله نشست‌های کاربست نظریه‌های ادبی و جامعه‌شناختی است که در مرکز تحقیقات جامعه‌شناسی راهبرد پیمایش برگزار می‌شود. «سایه‌اش دیگر زمین را سیاه نخواهد کرد» بهار امسال از سوی انتشارات مروارید منتشر شده است. محل برگزاری نشست یادشده، میدان ولی عصر، بلوار کشاورز، بعد از تقاطع فلسطین، خیابان کبکانیان، کوچه‌ی فرگاه، پلاک ۳ است.

فکر می کنم به سفارش مهدی یزدانی خرم و تاکید او بود که در یکی از پرسه زنی های اتفاقی ام در کتاب فروشی چشمه، « آخرین غروب های زمین» را به خانه بردم. روبرتو بولانیو را نمی شناختم. مترجمش هم برایم نام آشنایی نبود. اما به حرف مهدی باور داشتم و سری جدید داستان های خارجی نشر چشمه انصافا کتاب های خوبی از آب درآمده اند. مجموعه داستان « آخرین غروب های زمین» را دارم می خوانم. از همان داستان نخست، با نویسنده ی جدیدی از لحاظ نگاه به جهان روبه رو شدم. داستان به داستان که جلوتر رفتم، بیشتر شیفته اش شدم. حالا به طور اتفاقی با یاداشتی از امیراحمدی آریان در اینترنت روبه رو شدم که مرا می رساند به مطلبی که روبرتوبولانیوکیست؟

زمانی که شنیدم روزنامه همشهری در سری مجلات خود قرار است همشهری داستان منتشر کند، فکر نمی کردم این قدر زمان بخواهد تا بلاخره بشود از یکی از این شماره ها خوشت بیاید. شماره ۵۶ داستان همشهری را می گویم. حسابش را بکنید که برای خواندن یک شماره ی خوب و پربار، البته با رعایت تمامی احوالات، ۵۶ شماره، یعنی بیشتر از ۶۰ ماه صبرکنیم. اصل حرف این است که همشهری داستان تبدیل شده است به مجله یی خواندنی. دست شان درد نکند و پایدار باشند. نمی خواهم بگویم شماره های پیشین هیچ خوب نبوده اند، اما لااقلش این است که هنر ارایه ی مطالب شان را داشته اند. باز هم دست شان درد نکند.

چهارمین نشست ماهانه ی کارگاه داستان با شرکت جمعی از داستان نویسان استان همدان و با حضور ساعد .ا. احمدی داستان نویس و شاعر برگزار گردید
در این نشست پس از خواندن سه داستان از سه نویسنده جوان , شرکت کنندگان به نقد و بررسی این آثار پرداختند و در پایان آقای ساعد احمدی ضمن ارائه نقطه نظرات خود با اشاره به مسائل داستان نویسی معاصر در ایران و مقایسه آن با جهان ادبی نویسندگان غرب با در نظر گرفتن چهارچوب های ادبیات داستانی به نقد ساختاری و محتوایی داستانها و جمع بندی و دیگر نظرات ارئه شده پرداخت این برنامه مطابق روال ماه های گذشته در آخرین پنج شنبه هر ماه از ساعت۵ عصر تا ۹ شب در« دفتر انجمن ایران شناسی کهن دژ» برگزار گردید

۱-     آمریکا یکی از رمان های منحصر بفرد کافکاست. در آمریکا بر خلاف دو اثردیگرش، محاکمه و قصر که با آهنگی دراماتیک و نومید کننده به پایان می رسند- قرار است با ظهور تئاتر فضای باز اوکلاهاما، پیش زمینه ای از بهشت یا آرمان شهر به نمایش درآید، که در آن هرکس با توجه به استعدادش، دست به کاری بزند که دوست دارد. کاری  که صد البته در موقعیتی نسبتا برابر، خود آن را انتخاب کرده است.

۲-     رمان آمریکا، با آنکه رمانی متفاوت است، اما عناصر مالوف گفتمان کافکایی در آن به وفور یافت می شود.

۳-     رمان- پاره ی آمریکا را شاید بتوان نوعی رمان رشد، البته فراتر از معنای کلاسیک آن دانست، چون قهرمان کافکا به پیشرفت دست نمی یابد و افزون برآن، نوعی کشمکش میان پسر و دنیای پدر(در قالب شخصیت های مختلف) را در آن به وضوع می بینیم.

سه نکته یی که خواندید به نقل از مقدمه ی کتاب آمریکا با ترجمه علی عبدالهی است که به تازگی نشر مرکز آن را منتشر کرده است.

این جلسه روز سه‌شنبه ۲۶ مرداد، ساعت ۱۰ صبح در دفتر انتشارات مروارید، با حضور دکتر محمد دهقانی، دکتر مسعود جعفری، سعید سبزیان و نویسنده برگزار می‌شود. در تمام طول شب کتابی است در تحلیل آراء و نظریه‌های شعری نیما یوشیج. خواندن درباره نیما یوشیج، پدر شعر نو ایران، همیشه خوشایند است. کتاب حاضر پژوهشی است در دیدگاه های نیما درباره نظریه شعر، نوآوری و شعر شاعران. نویسنده در این کتاب کوشیده تا با بررسی اشعار، نامه ها، مقالات و یادداشت های نیما، به دیدگاهی منسجم تر و مشخص تر از نظریات او برسد. کتاب شامل چهار فصل است: ۱) مروری بر آثار منثور نیما، ۲) نیما و نظریه شعر: امکان ها و تنگناها، ۳) نیما و نوآوری، ۴) نیما و شعر شاعران. نویسنده در بخشی از کتاب درباره نیما می گوید: «نیما بیشتر آرزومند فراهم آمدن زمینه های مناسب تر فرهنگی بود و بی گمان با آن سعه صدر و حوصله مثال­زدنی­اش، چندان انتظار نداشت که خیل مخاطبان، اشعارش را چون «کاغذ زر» بر سر و دست ببرند. او به آینده و تغییرات تاریخی و فرهنگی احتمالی، چشم دوخته بود…» ص