آدم و حوا |

سلینجر، با او موافق باشیم یا نباشیم، نویسنده بزرگی بود؛ نه تنها به خاطر داستان‌های برجسته و یا حتی نگاه ژرفش به زندگی، بلکه به خاطر نسبتش با نوشته‌هایش. جهان باید به خود مباهات کند که به رغم همه خشونت‌ها و آلودگی‌هایی که انسان امروز با بهانه و بی‌بهانه پدید می‌آورد، هنوز کسانی هستند که از این همه تباهی دچار تهوع شوند و به گوشه انزوا پناه ببرند. هولدن کالفیلد، سیمور گلس، ریموند فورد و فرنی تنها سایه‌هایی هستند از مردی که خود با سماجتی شصت ساله در سایه ایستاده بود تا از ورود به جهانی که در آن خشونت و کراهت، بدیهی و بلکه طبیعی و گاه ارزشمند نشان داده می‌شود، امتناع کند. خروج معنادار سلینجر از جهانی که خود بارها تاکید کرده بود جای خوبی برای زیستن نیست، او را در میانه خطی می‌نشاند که یک سوی آن سیمور گلس است و سوی دیگرش، مشاهده ادامه مطلب » یاداشت مصفطی مستور برای سالینجر

محمد حسینی:گوشی را که برداشتم، طوری صمیمانه گفت: «سلام. احوالی از ما نمی‌پرسی.» که جوانی ۱۲ سال پیشم رویش نشد، بگوید: «شما؟» گفتم و گفت تا ذره‌ذره به دیدار آمد. حسن محمودی بود. همان هفته پیش آشنا شده بودیم، در دفتر جواد جزینی که مجموعه‌داستان «کسی برای قاطر مرده گریه نمی‌کند» را از او دوسال پیش، پیش از فرستادن به اداره کتاب خوانده‌ام؛ مجموعه‌ای که اگر مجوز می‌گرفت و منتشر می‌شد، داستان جنگ مجموعه درخشان دیگری می‌یافت. یکی، دو هفته بعد، در همایشی، دوباره کنار هم بودیم. بنا بود من داستان کوتاه بخوانم و حسن قسمتی از رمانش را. رفت پشت تریبون و خواند: «آفتاب غروب است، کلاغ‌ها…» و خواند و خواند. قصه در قصه و همه با لحن و شیوه‌ای که بعد از این همه سال حی و حاضر توی ذهنم چرخ می‌زند. محمودی به طرزی غریب داستان‌پرداز است. با صمیمیتی می‌نویسد که گویی حرف می‌زند؛ و کدام نویسنده نمی‌داند، پس پشت ساده و صمیمی‌نویسی چه سختی‌ها نهفته است. «از ۱۴ سالگی می‌ترسم» تازه‌ترین کتاب منتشرشده محمودی است؛ همچنان قصه در قصه و همه با ترفندهایی شیرین، شاید برای کاستن از تلخی نهفته در پس قصه‌ها؛ تلخی هزاران هزار ساله‌مان. و چه خوشحالم که او هم در اولین قصه این مجموعه سنگ‌هایش را با زن آرمانی واکنده است. بی‌شک اینگونه انسانی‌تر است. و از ۱۴ سالگی می‌ترسم را چشمه منتشر کرده است.
«صبر ایوب و چند داستان دیگر» حسن محمودی هم آنجا است؛ روایتی نه متفاوت که از منظر غیررسمی و گاه ناگفته از جنگ، با ویژگی‌های دیگر آثار محمودی. و ناشر این سه، اگر به قول همبندی کاشانی سالیان جوانی شاملو، حولی بشود، ثالث خواهد بود.

تفسیرناپذیر

علی‌اصغر حداد: همکار عزیزم خانم الیزابت پارسا لطف دارد و معمولا کتاب‌های تازه‌رسیده‌ای که می‌داند مورد علاقه‌ من است، یکی‌، دو هفته قبل از چیدن در قفسه عمومی کتابخانه‌، چند روزی در اختیارم می‌گذارد. آخرین کتابی که به لطف ایشان به دستم رسید و توانستم صفحاتی از آن را مطالعه کنم، مشاهده ادامه مطلب » درباره «حکم، اثر کافکا و تئوری ادبیات»

نخستین نشست چشمه‌ی کتاب با موضوع نقد و بررسی مجموعه‌داستان از چهارده‌سالگی می‌ترسم نوشته‌ی حسن محمودی، در سرای کتاب فرهنگ‌سرای شفق برگزار شد. در این جلسه حسن محمودی در کنار مهدی یزدانی خرم، امیر احمدی آریان و شهلا زرلکی که به عنوان منتقد در برنامه حضور داشتند، به بحث در مورد کتاب و نیز پاسخ‌گویی به سوالات حاضرین پرداختند.

جلسه با سخنان کاوه کیائیان، و ارایه‌ی مقدمه‌ای از سوی او آغاز شد. وی پس از خیر‌مقدم‌گویی به میهمانان و حاضرین در جلسه، در توضیح نشست چشمه‌ی کتاب گفت: «ایده‌ی اولیه‌ی این جلسات از سوی دوستانمان در فرهنگ‌سرای شفق مطرح شد و مورد استقبال نشر چشمه قرار گرفت. بناست این نشست‌ها هر دو هفته یک‌بار برگزار شده و هر یک جلسه در میان به ادبیات داستانی اختصاص یابد.»

وی در ادامه به معرفی حسن محمودی و آثار وی پرداخت و با شرح مختصری از کتاب از چهارده‌سالگی می‌ترسم از او دعوت کرد تا برای قرار گرفتن در جریان داستان‌ها، قسمتی از کتاب خود را برای حاضرین بخواند. حسن محمودی نیز پس از حضور یافتن در پشت تریبون و اندکی تأمل، سرانجام داستان سی‌در را انتخاب کرده و بخشی از آن را برای حاضرین خواند. مشاهده ادامه مطلب » گزارش نخستین نشست چشمه‌ی کتاب

با به پایان رسیدن مرحلۀ اول نهمین دورۀ جایزۀ هوشنگ گلشیری و جمع بندی امتیازهایی که نظردهندگان مرحلۀ اول به ۴۳ مجموعه¬داستان منتشرشده در سال ۱۳۸۷ داده بودند، آثار زیر به مرحلۀ دوم جایزه راه یافتند. در این مرحله، داوران منتخب بنیاد این آثار را داوری و از میان آنها برندگان این دوره را انتخاب خواهند کرد. بنیاد امیدوار است که کار داوری تا اواسط اسفندماه به پایان رسد و در مراسمی برندگان اعلام شوند. چنان¬که پیشتر نیز اعلام شده است، بنیاد تصمیم دارد که امسال در مراسم جایزه با اهدای تندیس و لوح تقدیر بنیاد گلشیری به خانوادۀ زنده¬یاد اسماعیل فصیح، یاد این داستان¬نویس معاصر را نیز گرامی دارد. برندگان در دو گروه مجموعه داستان و مجموعه داستان اول معرفی خواهند شد و تندیس جایزه، لوح تقدیر و مبلغ ده میلیون ریال به هریک از برندگان تعلق خواهد گرفت. بنا بر اعلام قبلی، امسال جایزۀ گلشیری فقط به مجموعه داستان تعلق خواهد گرفت و سال دیگر رمان¬های منتشرشده در سالهای ۸۷ و ۸۸ در روند داوری دهمین دورۀ جایزه شرکت خواهند کرد.

مشاهده ادامه مطلب » نامزدهای نهمین دورۀ جایزۀ هوشنگ گلشیری

احمد بیگدلی: محمد ایوبی مرد. اما کارت ویزیتش اینجاست، دست نخورده و سالم زیر شیشه میز تحریرم، با خطا خودش آدرس سایت خزه را برایم نوشته است. عکسش هم هست، عکس یادگاری که در باغ یکی از دوستان سال ۵۷، در شهریار گرفتیم. سالم است، ترک برنداشته، انگار همین دیروز این عکس را انداخته ایم، قاب گرفته ام گذاشته ام توی کتابخانه. مجموعة داستان پایی برای دویدن و رمان راه شیری اش هم که با خط خودش امضاء کرده اینجاست؛ مثل برادران دوقلو دست در گردن هم انداخته اند و توی قفسه کتابخانه لم داده اند. اصلاً باکشان نیست، اصالاً متوجه نیستند که مشاهده ادامه مطلب » اندوه مرگ پایی

طلسم شده ها

«از چهارده سالگی می ترسم» حسن محمودی مجموعه یی است به شدت داستان محور و انباشته از انواع داستان هایی که پشت سرهم و البته به عمد بدون توالی منظم زمانی روایت می شوند. روابط خشن انسانی، حکایت و افسانه پردازی به شیوه کهن و راویت یک حادثه از چندین زاویه، دلمشغولی های اصلی نویسنده در بسیاری از قصه های این مجموعه است. مشاهده ادامه مطلب » یاداشت علی شروقی بر مجموعه از چهارده سالگی می ترسم

نگاهی به کتاب : میم : خوابنامه ی مارهای ایرانی
نوشته : علیمراد فدایی نیا
انتشارات ثالث / چاپ اول ۱۳۸۵ / قیمت ۲۰۰۰
احمد آرام:
اینکه رمانِ میم ( خوابنامه ی مارهای ایرانی ) حق داشت بیشتر از اینها دیده شود ؛ و چرا چنین اتفاقی نیفتاد ، بر می گردد به کم حوصلگی منتقدینی که این روزها به آثار خاص روی خوشی نشان نمی دهند ؛ و متأسفانه این رویکرد دارد تبدیل به یک سنت می شود . رمان میم از درون شنیده می شود ، و مضمونی شنیداری دارد ؛ اینکه می گویم شنیداری به دلیل مشاهده ادامه مطلب » کسوف ، تب ، تاریکی و بوی گوگرد