آدم و حوا |

رضا قیصریه:شاید هیچ نویسنده دیگر ایتالیایی تا به امروز هنوز نتوانسته باشد به ژرفای روح ایتالیایی‌ها و جامعه‌شان آنچنان نفوذ کند که آلبرتو موراویا. شخصیت‌های موراویا در تمام داستان‌هایش چه در قالب رمان یا داستان‌های کوتاه و بلند توصیف روان‌کاوانه‌ای است از ایتالیای معاصر سده بیستم.در کارهای موراویا می‌توان فراز و نشیب‌های شخصیتی آدم‌های این سرزمین را از لابه‌لای روایتگری‌ها باز شناخت، همانطور که دکامرون از بوکاچو آیینه‌ای است که عادات اخلاق، خلقیات و ویژگی‌های مردمان سده‌های میانه ایتالیا را بازتاب می‌دهد. آثار موراویا را می‌توان به‌گونه‌ای تاریخ روان‌کاوانه ایتالیایی‌های سده بیستم دانست و شاید تاریخ فردیت در تاریخ مبتنی‌بر رویدادهای سیاسی. مقصود تاثیر این رویدادها است بر فردیت و کردارهای اجتماعی. از این‌رو فرویدیسم جای خاصی در کارهای موراویا از همان ابتدا دارد. اولین رمان او یعنی «بی‌تفاوت‌ها» که روایت فروپاشی یک خانواده مرفه جامعه شهری است، تبلور کامل این دیدگاه روانکاوانه‌ای است که تقریبا در تمام داستان‌های دیگر او مرکزیت داشته است. گرچه رمان‌های اساسی او هنوز به فارسی برگردانده نشده (غیر از یکی دو رمان آن هم از زبان‌های غیر ایتالیایی و بسیار نارسا) اما ترجمه داستان‌های کوتاه و بلندش تاحدی در رمان شناسایی او به خواننده‌های ایرانی کمک کرده است که آخرینش، کتاب دیوار و شمعدانی است. این کتاب شامل ٢١ داستان است که در برخی از آنها رگه‌هایی از سوررئالیسم هم دیده می‌شود و اغلب از زبان راوی به‌عنوان اول‌شخص نقل می‌گردد. مترجم در مقدمه می‌نویسد: «موراویا احساسات درونی و پنهانی قشر متوسط شهری عصر حاضر را به نمایش می‌گذارد و انسانی که شهامت می‌یابد تا لحظه‌ای خود را از کرختی روزمرگی و شرایط رخوت‌انگیزی که حصاری سخت میان اندیشه و خیال می‌کشند رها کند و خیال‌پردازی درون را با واقعیات ملموس بیرون پیوند زند.» این دقیقا از ویژگی‌های آثار موراویا است که با قدرت داستان سرایی او و ترجمه روان اعظم رسولی خواننده فارسی‌زبان را مجذوب می‌کند.
دیوار و شمعدانی / نویسنده: آلبرتو موراویا / مترجم: اعظم رسولی / ناشر: کتاب خورشید ١٣٨٧

 Print